Evy: opengebloeid bij Plant Select

Evy, jij bent bij Plant Select aan de slag gegaan na een periode van niet werken. Kan je kort schetsen hoe je situatie er destijds uitzag?

Evy: Laat me eerst zeggen dat ik altijd graag actief ben geweest. Vroeger deed ik zwaar werk: ik laadde vrachtwagens. De moeilijkheden zijn begonnen toen ik een zware elleboogbreuk opliep. Ik kon niet meer werken, en er volgden periodes van werkloosheid afgewisseld met uitkeringen van het ziekenfonds. Verder was ook onze thuissituatie niet zo rooskleurig, omdat er gezondheidsproblemen waren met de kinderen. Door die samenloop van omstandigheden begonnen de dingen mij boven het hoofd te groeien. Tijdens mijn werkloosheid werd er van mij verwacht dat ik stages ging doen, maar dat zag ik op den duur niet meer zitten. Zo ben ik uiteindelijk fiscaal ten laste geworden van mijn man.

Zeven jaar geleden begon het toch te kriebelen om weer te gaan werken. Ik zou me in september weer inschrijven bij de VDAB, maar tijdens de zomer kreeg ik problemen met mijn heup, met operatie als gevolg en die problemen hebben lang aangesleept. Tot op vandaag kan ik alleen maar heel korte afstanden stappen. Ik ben dus deels rolstoelafhankelijk.

Wat maakte dat jij ondanks je moeilijke situatie weer wou werken?

Evy: Zoals ik al zei: eigenlijk heb ik altijd graag gewerkt, maar de situatie liet het een tijdlang niet toe. Los daarvan is werken ook gewoon nodig. Niet alleen financieel - het leven wordt almaar duurder - maar ook voor mezelf. Ik zat alleen maar thuis, en mijn man werkte zich kapot. Ik begon me daar echt schuldig over te voelen. Bovendien miste ik iets in mijn leven, iets wat mijn dagen meer inhoud en zin zou geven. Ik kwam ook nauwelijks nog buiten hé, tenzij met hulp van een begeleider of een van mijn vrienden …

Ik wilde weer sociaal contact. Ik wilde me nuttig maken, ook buiten de context van mijn gezin. Toen ik me weer had ingeschreven als werkzoekende, werden me eerst jobs aangeboden die ik helemaal niet wilde. Telefoniste, bijvoorbeeld. Sorry, maar aan dat soort werk heb ik echt een bloedhekel. Omdat ik die jobs weigerde, verloor ik mijn ziekenfondsuitkering. Gelukkig kwam ik na een tijdje in contact met GTB. Mijn aanspreekpersoon daar was Sylvie, en zij vertelde me over een vacature die ze had gezien bij Plant Select. Vanaf dat moment is alles in een stroomversnelling geraakt. De samenwerking met Sylvie en Plant Select verliep ontzettend vlot, ik sta er nog steeds van versteld hoe snel het is gegaan.

Hoe was dat voor jou, Charisse?

Charisse: Wel, ik kan over de samenwerking met GTB werkelijk niks slechts zeggen. Die is van begin tot einde supervlot verlopen. Sylvie is ontzettend vriendelijk, echt heel aangenaam, daar wìl je gewoon mee samenwerken. Ook vanuit praktisch oogpunt verliep het heel vlot: alles was altijd volgens de afspraken, de dingen waren goed geregeld, we kregen hulp van een ergotherapeute om het werk zo haalbaar mogelijk te maken, en ook administratief viel het voor ons als werkgever reuze mee.

Was het voor Plant Select de eerste keer dat jullie met GTB samenwerkten?

Charisse: Voor zover ik weet wel. We hebben wel al eerder mensen in dienst gehad die wat extra begeleiding nodig hadden, maar de samenwerking met GTB was voor ons een primeur en is een heel aangename eerste ervaring geweest.

Wat heeft jou gemotiveerd om mee te stappen in het verhaal van Evy?

Charisse: Plant Select is sowieso een bedrijf met veel diversiteit. Denk bijvoorbeeld aan de seizoensarbeiders en hun uiteenlopende culturen en achtergronden. Iedereen aanvaardt hier iedereen, dus ik wist zeker dat onze medewerkers ook voor Evy zouden openstaan en dat Evy zich hier thuis zou kunnen voelen. Daarnaast vind ik het persoonlijk ook belangrijk om mensen een kans te geven. Je moet weten dat onze vacature eigenlijk al afgesloten was: we hadden voor die functie al enkele zeer interessante kandidaten, van wie er hier dus één aan het werk is gegaan. Maar GTB vertelde ons over de mogelijkheid om Evy in eerste instantie 30 dagen stage te laten lopen, en dat vonden we een prachtige kans, zowel voor haar als voor onszelf. Die stage is 1000% meegevallen en dan hebben we toch een bijkomende plek gecreëerd.

Heb je soms getwijfeld?

Charisse: We hebben ons natuurlijk de vraag gesteld of het praktisch haalbaar zou zijn. We werken hier in een steriele in-vitro omgeving. Mensen moeten zich omkleden voor ze de ruimte betreden. We moesten toch even bekijken hoe we dat konden regelen, aangezien Evy gebruikmaakt van krukken en een rolstoel. Maar we hebben daar doeltreffende oplossingen voor gevonden, mede met de hulp van GTB. En zodra dat achter de rug was, waren de twijfels snel verdwenen.

Op dit moment hebben we vooral aandacht voor de haalbaarheid op de lange termijn. Evy werkte tot voor kort vijf halve dagen per week en is nu aan het opbouwen naar drie halve en twee hele dagen. Als we eenmaal duidelijkheid hebben wat voor haar het beste werkritme is, zouden we haar graag een vast contract geven.

Hebben jullie aanpassingen moeten doorvoeren om het werk haalbaar te maken?

Charisse: We hebben een rubberen opstapje gekocht om de scootmobiel veilig binnen te krijgen. Verder hebben we ook een ergonomische verrijdbare stoel aangevraagd die in de steriele ruimte kan blijven, om besmettingsgevaar te vermijden.

Waaruit bestaat jouw werk, Evy?

Evy: Hoofdzakelijk is dat het vermeerderen en bewortelen van plantjes. In het labo zijn we doorgaans met een tiental mensen, concreet met twee personen per entkast. We werken allemaal zittend, dus het feit dat ik zelf moeilijk kan stappen valt tijdens het werk helemaal niet op.

Heb je desondanks soms het gevoel dat je anders bent?

Evy: Neen, zo mag ik niet denken. Iedereen hier respecteert mij, en ik ben ontzettend blij dat ik weer kan werken.

Charisse: Evy is echt een plantrekker, in de positieve zin van het woord. Ze is zeer zelfstandig en zelfredzaam, ze denkt zeer praktisch en ze ziet werk. Dat zijn uiteraard eigenschappen die wij als werkgever sterk waarderen. Het enige minpuntje daarvan is dat we soms bang zijn dat ze zich gaat overdoen.

Op welke manier waken jullie erover dat dat niet gebeurt?

Charisse: We houden de vinger aan de pols en checken regelmatig bij haar in, zeker nu ze de overgang aan het maken is naar een voller werkschema.

Evy: Ik heb inderdaad nogal de neiging om altijd door te gaan. In mijn hoofd gaat dat allemaal lukken, maar het is goed dat Charisse nu en dan vraagt of het allemaal nog gaat. Ik weet ook dat ik het gewoon eerlijk kan zeggen als het even te veel wordt.

Charisse, je vertelde dat jullie een bedrijf zijn met veel diversiteit op de werkvloer. Wat is voor jou de meerwaarde daarvan?

Charisse: Ik vind het fijn dat er van alles een beetje is en dat iedereen elkaar aanvaardt. En ik vind het belangrijk dat iedereen kansen krijgt, ook als ze een hobbelig parcours hebben afgelegd. Als je mensen die het moeilijk hebben een kans geeft, zijn ze vaak extra dankbaar. Dat zien we ook heel hard bij Evy: haar enthousiasme maakt de samenwerking des te aangenamer. Het is als werkgever veel leuker om zo iemand in dienst te hebben dan iemand die elke dag met tegenzin naar het werk komt.

Evy, jij hebt jarenlang thuisgezeten. Sinds begin maart ben je weer aan het werk. In welke zin is jouw leven veranderd nu je weer werkt?

Evy: Ik ben opengebloeid. Iedereen zegt dat, ook mijn man en mijn kinderen. Ze zeggen dat ik straal en dat ik er heel gelukkig uitzie. Ik krijg zoveel complimentjes van de mensen om me heen, dat het soms overweldigend is. Wat je wat ook een groot verschil is? Ik heb meer te vertellen, want er gebeurt meer in mijn leven. Ik heb een job waarover ik kan vertellen. Ik vind het gewoon echt leuk om naar hier te komen … En dan te bedenken dat ik vroeger niet eens wist dat er jobs zoals deze bestonden!

Mogen we zeggen dat je leven door dit werk meer inhoud heeft gekregen?

Evy: Zeker. Mijn wereld is groter geworden. Ik heb er een extra doel bij gekregen, naast de doelen die ik al had: mijn man, mijn kinderen en mijn kleinkinderen …. Ik wil niet thuis in de zetel depressief zitten wezen. Integendeel, ik wil aan de buitenwereld laten zien: als je het wil, dan kan je het. Maar je moet er wel voor openstaan. En als je twijfelt: geef het een kans!

Charisse: Daar ben ik het helemaal mee eens. Geef het een kans! En dat geldt zowel voor werknemers als voor werkgevers, want ook voor ons is dit een zeer waardevol verhaal.