Wie zat aan deze tafel?
- VickyCoryn, algemeen directeur bij Groep INTRO
- ChristelWitgeers, algemeen directeur van emino
- RutKelchtermans, directeur van Synkroon
- EricRamaekers, doctor in de arbeids- en organisatiepsychologie en destijds de eerste voorzitter van GTB
- AnnBodyn, coördinator-manager van de dienstverlening bij Compaan
- LucHenau, uittredend directeur van GTB
De doelgroep
Eric: ‘Er wordt vaak gesproken over arbeidsbeperkingen en gezondheidsproblemen, maar ik denk dat we beter kunnen uitgaan van kansen en talenten. Op dat vlak moeten we de perceptie keren. Als je vertrekt vanuit een positieve invalshoek, krijg je een andere kijk op de situatie, ook bij de werkgevers die onze mensen uiteindelijk kansen gaan geven.’
Rut: ‘Het label dat onderweg op die mensen geplakt wordt, zal voor een deel bepalen welke weg ze gaan volgen, maar in de eerste plaats werken we met mensen. Dát is voor ons het vertrekpunt.’
Het belang van doorstroming
Ann: ‘We willen mensen heel graag kansen geven om betaald werk te kunnen doen. Mensen hebben talenten, maar ze zijn vaak afhankelijk van hun omgeving om met die talenten een passende plek te vinden op de arbeidsmarkt. Wij vinden het belangrijk dat zij er niet alleen voor staan. Ze hebben recht op ondersteuning om de ‘gap’ tussen henzelf en de arbeidsmarkt te overbruggen.’
Christel: ‘Als ik zie welke profielen wij vandaag tewerkstellen op de reguliere arbeidsmarkt, met of zonder ondersteuning, dan denk ik dat we de ‘gap op de arbeidsmarkt’ nog heel wat kleiner kunnen maken. Maar daarvoor zullen we de dingen ook anders moeten durven zien en doen. We moeten coaching en begeleiding op de werkvloer normaal durven vinden. Als een hulpmiddel, in wezen niet anders dan een computer of een leesbril. De hele werkomgeving is er immers bij gebaat dat iedereen in zijn talenten en kracht staat.’
Nood aan één stem
Ann: ‘Het is voor veel betrokkenen moeilijk geworden om door de bomen het bos te zien: werkzoekenden, werknemers, zelfs voor bemiddelaars is het niet altijd evident om te zien welke de meest doeltreffende rode draad is om te leggen.’
Eric: ‘We zijn inderdaad te versnipperd, dat creëert een gebrek aan assertiviteit en zichtbaarheid. Sommige bedrijven laten zich adviseren door accountants- en adviesorganisaties zoals Deloitte en KPMG, maar van onze organisaties hebben ze nog nooit gehoord.’
De kloof dichten: schaven aan de puzzel
Rut: ‘Ik denk dat het ook een probleem van matching is. Wij zijn organisaties die werken met ‘de werkzoekenden met een arbeidsbeperking’. Die mensen zijn onze puzzelstukjes, en we hebben de neiging om voortdurend te schaven aan het puzzelstukje om ervoor te zorgen dat het in het gaatje past. Maar waarom schaven we niet wat meer aan het gaatje, aan de omliggende puzzel zelf? Daar zit volgens mij een groot gemis.’
Vicky: ‘… dan merk ik bij de puzzel vandaag een grotere bereidheid dan vroeger om ook aan zichzelf te schaven. En dat is deels de verdienste van de arbeidsmarkt zelf, maar deels ook de verdienste van onze sector, want wij hebben geleerd om hun taal te spreken. Een voorbeeld: toen wij voor bpost werkten, stond er in elke vacature dat kandidaten een rijbewijs moesten hebben. Tot je ziet dat die mensen in heel dat jobtraject geen drie meter met de auto moeten rijden. Dan kunnen wij de kandidaat-werkgever daarop attent maken.’
Arbeidsbemiddeling: een mooie maar uitdagende job
Rut: ‘De job van arbeidsbemiddelaar is 80% geloven en 20% doen. En in die 20% moet je heel flexibel zijn en heel veel kunnen.’
Vicky: ‘Het heeft misschien een hoog Phil Bosmans-gehalte, maar tegen nieuwe medewerkers zeg ik altijd: ‘Laat je verwonderen, en draag dat ook uit’. Wij vinden het zo evident wat we dagdagelijks doen, terwijl het dat helemaal niet is. Daardoor vergeten we om de bijzonderheid van ons werk uit te dragen naar anderen.’